آتش گل سرخ

فی البداعه

azarmina — Mon, 30 May 2011 00:23:00 GMT

و این هم شعرای فی البداعه ای که در موردای مختلف نوشتم:

این برای کارگری هست که قرار بود با دوستاش بیان سیمان خالی کنن ولی دیر اومدن

نرو بر روی اعصابم حسن خان

که مانده این تریلی زیر سیمان

تماس حاصل بکن با کارگرها

که آنجا منتظر مانده است اشکان

این هم برای یکی از دوستام که بهم نارو زد نوشتم

۱-

تا کی تو به من قصد خیانت داری

جز ظلم به من بگو تو داری کاری؟

هر لحظه فقط فکر تو مکر است و دروغ

هرگز نرسانی تو به مقصد باری

۲-

خیانت میکنی چون آب خوردن

گمان کردی که اشکان هست کودن

برایت بی غل و غش بودم و پاک

چرا اینگونه تا کردی تو با من؟!

اینم در جواب اس ام اس های آخر شب یکی از دوستامه

سراغ از خواب میگیرد دو چشمانم

تو هم اینگونه ای من خوب می دانم

بیا فعلا بکش دست از مسج دادن

وگرنه صبح را در خواب می مانم

برای حسابدار شرکت محبی به نام شیروان

تو که باشی حسابدار محبی

نماند بر زمین بار محبی

بود این نکته روشن می شود لنگ

بدون شیروان کار محبی

اینم برای ....

گلی هستی میان عالمی خار

که داده ناز تو دست همه کار

ندارم قصد توهین و جسارت

ولی الحق که زیبایی تو بسیار

وااااای نباید میگفتم نهههههههههههه از دستم در رفت ببخشید

azarmina — Mon, 30 May 2011 00:14:00 GMT

آخه کی تموم میشه درد و غمای روزگار؟

درآورده غصه هاشو سختیاش از ما دمار

آخه ما به کی بگیم درد دلامونو خدا ؟

سیری چنده پیشونی ؟ بخت ما هس روی هوا !

یه روز این ور یه روز اونور یه روزم که بی وریم

دم به دیقه بس که سخته روزگار ور میپریم

میخوریم غصه و غم صبحونه و ناهار و شام

میزنن تو ذوقمون دور و بریامون مدام

هر کجا میریم میگن جوون٬ مگه چن سالته؟!

چرا غمگینی!؟ تو که اول عشق و حالته

سن و سالمون درست کمه ، دلامون چی میشه ؟

که شب و روز و همیشه پر درد و آتیشه

بخدا خسته شدیم ، رسیده تا به اینجامون

بزارین ما جوونا باشیم به حال خودمون

ما جوونا پیر می شیم توی جوونیمون . چرا؟

چون که هیچکس نمیاد بشینه پا حرفای ما

آخه هیچکس خبر از حال و هوامون نداره

طرز برخوردشونم اشکامونو درمیاره

وقتی ما رو میبینن میگن چرا مچاله این؟

نکنه عاشقینو تو فکر دختر خاله این

عاشقی؟! ماجوونا !؟ حرفای خنده داریه

دلای ما جوونا از هرچی عشقه خالیه

هر کی از راه میرسه میگه هدف جوونائن

اینا که حرف میزنن ٬ وقت عمل پس کجائن؟

دل ما جوونا پوسیده شد از غم خداجون

غم و غصه شده سقف دلای هر چی جوون

ما چقد ناله کنیم . خدا به دادمون برس

هممون زیر فشار زندگی شدیم پرس

دلمون پره ولی مرهم دردی نداریم

شبا سر بروی بالشتکای غم میزاریم

بریدیم . نا نداریم چاره چیه غیر سکوت

سراتون اگه بخوام بازم بگم میکشه سوت

دیگه بسه گفتن از چیزی که فایده نداره

یه کمی بخند که غم حوصلتو سر میاره

زندگیتون همیشه شاد و پر از خنده باشه

حالتون خدا کنه که بهتر از بنده باشه

لار و گراش

azarmina — Mon, 30 May 2011 00:02:00 GMT

اینو در جواب بیت به بیت شاعر عزیزی نوشتم که برای مسائل بین لار و گراش البته فقط گراش! اشعار جالبی رو نوشته بودن :

نوشتی شعرکیُ باد کردی

دلی همچون خودت را شاد کردی

ندارم قصد دعوا و تقابل

نمی گویم به لاری کمتر از گل

فَلُ فوتِ گراشی برقرار است

و اصغر اسب همت را سوار است

زِ ما رفته هدر یک قطره ، جعفر!

بدان که هست بی شک صد برابر

همان تخمی که می گفتی . ترک خورد

ببین که جوجه اش ما را کجا برد

بُکَل؟! منظورتان شهر گراش است؟

اقلاً این یکی که فاشِ فاش است

بُکَل لارست جعفر خان کجایی

بگو مانده برای لار جایی؟!

نه که منظورتان خنج است و بندر!

گراش و خنج و بندر جملگی پر

سخن گفتی تو از حرمت به ماها!

بنازم رو که نه ٬ این سنگ پا را

گراشی مستقل از لار و هرجاست

بدان که قیصریه هدیه ماست

تمام رونق لار از گراشیست

خریدارانتان جز ما بگو کیست؟

شما جادَه تُوابَس خونت آباد

گرفتیم این عمل را از شما یاد

زمینهاتان همه از بائن و خور

تمام کارتان ظلم است و با زور

شمائید و دو شهر کهنه و نو

زمین دارید بهر کِشت یک جو؟!

فقط این را بگویم در نهایت

قلم بردار و بنویس از حقیقت

azarmina — Mon, 30 May 2011 00:01:52 GMT

گرفتارم گرفتارم گرفتار

برو ای غم از این سر دست بردار

به کامم تلخ کردی زندگی را

به ولله که پشیمانم از این کار

دردسر زبان

azarmina — Mon, 30 May 2011 00:01:02 GMT

دروازه شهر را اگر بتوان بست

از شر درندگان و خوب و بد و مست

یکدست اگر عالم و آدم گردد

بسته نشود دهان این مردم پست

azarmina — Sun, 29 May 2011 23:58:45 GMT

مزن سنگ وفا بر سینه خود

بپوشان زشتی دیرینه خود

ببین یکبار هم از دید مردم

جمال خویش در آیینه خود

بازم غم

azarmina — Sun, 29 May 2011 23:57:00 GMT

از بین تمام عالم و آدم. غم

گردیده بر این حال دل من همدم

صد شادی اگر باشد و تنها یک درد

سهم من از این میان فقط گردد غم

دوست!

azarmina — Sun, 29 May 2011 23:55:00 GMT

ای دوست مزن بر دل من نیش

دردم مکن از پیشترش بیش

چون درک من از فهم تو دور است

دندان بنهم بر جگر خویش

عمر غم

azarmina — Sun, 29 May 2011 23:54:00 GMT

عمریست به دنبال توام باور کن

این شروع غم را تو بیا آخر کن

در آینه دلم کسی پیدانیست

یک لحظه اگر شده تو با ما سرکن

عمریست لب از غصه و غم می گیریم

زیر دو خمش نه بیش وکم می گیریم

همسایه و همزاد دل ما درد است

ما فقط برای غم قلم می گیریم

عمریست که عشق تو در این سر دارم

من غصه و غم را همه از بر دارم

از دوری تو تار شد و نا بینا

چشمی که همیشه خیره بر در دارم

سنگ

azarmina — Sun, 29 May 2011 23:51:00 GMT

دلم از بی وفایی سخت تنگه

به رنگ شب . شب و روزم یه رنگه

اگر یک سنگ باشه توی دنیا

همون یک سنگ .سهم پای لنگه

وفاداری در این دنیای صد رنگ

ندارد هیچکس اندازه سنگ

ببین این تک وفادار زمان را

خودش را کرده وقف مردم لنگ